Τεύχος 13
28 Αυγούστου 2004

Οι τεχνολογίες του (κοντινού) μέλλοντος
Γιάννης Αλοίμονος: Οι μηχανές μας παρακολουθούν
Τα κινητά βλάπτουν την ανδρική γονιμότητα!
Ψηφιακός προπονητής, εικονικοί αγώνες
Πώς θα αυξήσετε το μέσο όρο ζωής των CD σας
Και τα Ηνωμένα Έθνη κατά του spam
Νέοι επεξεργαστές για φορητούς από την Intel
Counter-Strike: Condition Zero
Χρήσιμες εφαρμογές web management

Το Internet είναι εκ φύσεως ένα μέσο ελεύθερο, εξ ου και η μεγάλη διάδοσή του. Ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει μια ιστοσελίδα και να δημοσιεύσει τις απόψεις του στο Δίκτυο, αρκεί να διαθέτει έναν υπολογιστή και μια τηλεφωνική γραμμή.
Έχει, όμως, η ελευθερία της έκφρασης όρια; Το ηθικό-φιλοσοφικό ερώτημα απασχολεί την πολυάριθμη διαδικτυακή κοινότητα εδώ και πολλά χρόνια.
Μπορεί, για παράδειγμα, κάποιος να δημοσιεύει ελεύθερα οδηγίες για την κατασκευή βομβών, φωτογραφίες από ιδιωτικές στιγμές ανυποψίαστων πολιτών ή ρατσιστικά προπαγανδιστικά κείμενα; Ειδικά το φαινόμενο της ρατσιστικής προπαγάνδας στο Internet έχει λάβει τα τελευταία χρόνια διαστάσεις επιδημίας. Το ζήτημα συζητήθηκε πρόσφατα στο Παρίσι, έπειτα από πρωτοβουλία του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (Organization for Security and Co-operation in Europe – OSCE, www.osce.org).
Σκοπός του συνεδρίου ήταν η εύρεση μιας κοινής προσέγγισης για την αντιμετώπιση της ξενοφοβικής προπαγάνδας και συμμετείχαν εκπρόσωποι από εξήντα χώρες.
Όπως αναμενόταν, το πρόβλημα εστιάστηκε στον τρόπο με τον οποίο μπορεί να εμποδιστεί η ρατσιστική προπαγάνδα χωρίς να θιγεί η ελευθερία του λόγου. Πολλές χώρες πίεσαν προς τη λήψη αυστηρών μέτρων. Οι εκπρόσωποι της Γαλλίας, για παράδειγμα, ανέφεραν ως επιχείρημα το γεγονός πως το Internet έχει χρησιμοποιηθεί και για το συντονισμό τρομοκρατικών ενεργειών. Από την άλλη πλευρά, η αμερικανική αντιπροσωπεία υποστήριξε ότι οποιεσδήποτε κυβερνητικές κινήσεις για τον έλεγχο του Internet είναι λανθασμένες και ως αντίμετρο πρότεινε την προώθηση της ανεκτικότητας και της κατανόησης.
Και οι δύο απόψεις έχουν λογική βάση. Ο netizen, πάντως, προτιμά ένα προβληματικό (εντός των πλαισίων της νομιμότητας) από ένα ανελεύθερο και φιλτραρισμένο Internet.

απαντά ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος
συγγραφέας

1. Πότε χρησιμοποιήσατε υπολογιστή για πρώτη φορά;
Στα μέσα της δεκαετίας του ’80.

2. Πότε συνδεθήκατε στο Internet για πρώτη φορά;
Το 1998, αρκετά αργά σε σχέση με το χρόνο που χρησιμοποίησα για πρώτη φορά υπολογιστή.

3. Πόσο συχνά χρησιμοποιείτε υπολογιστή και Internet;
Υπολογιστή καθημερινά. Internet όχι και πολύ συχνά και τότε κυρίως για επαγγελματικούς λόγους. Όμως ασχολούμαι με το website μου (http://users.hol.gr/~limni).

4. Τα χρησιμοποιείτε για δουλειά, για διασκέδαση ή για κάποιον άλλο λόγο;
Για δουλειά. Για διασκέδαση σχεδόν καθόλου πια.

5. Τι είδους σύνδεση χρησιμοποιείτε για πρόσβαση στο Internet;
Μια απλή dialup μέσω του iMac μου.

6. Όταν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα στον υπολογιστή, τι κάνετε;
Με τον iMac έχω βρει την υγειά μου. Σπάνια παρουσιάζει πρόβλημα. Σε περίπτωση προβλήματος, όμως, αναλαμβάνουν φίλοι.

7. Επικοινωνείτε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου; Αν ναι, πόσα e-mails στέλνετε κατά μέσο όρο την εβδομάδα;
Χρησιμοποιώ συχνά ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και έχω επικοινωνία με τους αναγνώστες μου μέσω του site.

8. Κάνετε chat μέσω Internet; Έχετε κάνει φίλους;
Chat δεν κάνω πια. Γνωριμίες κάνω μέσω του site μου.

9. Παίζετε παιχνίδια στον υπολογιστή ή σε κάποια κονσόλα (Playstation, XboX, Gamecube); Αν ναι, πείτε μας κάποιο αγαπημένο σας παιχνίδι.
Δεν παίζω παιχνίδια. Για μένα παιχνίδι είναι το γράψιμο.

10. Πού τηρείτε την ατζέντα σας, σε χαρτί ή σε ηλεκτρονικό μέσο (υπολογιστή, κινητό τηλέφωνο, άλλο);
Προτιμώ το χαρτί. Γενικά δεν χρησιμοποιώ ατζέντα. Για να καταλάβετε, το τηλέφωνό σας το σημείωσα σε ένα sticker.

Επί τέσσερις ημέρες έσπαγα το κεφάλι μου να βρω έναν τρόπο με τον οποίο θα μπορούσα να μάθω από πρώτο χέρι τις απαντήσεις στα πλέον καυτά ερωτήματα της ανθρωπότητας: Πώς θα εξελιχθούν οι τηλεπικοινωνίες στο μέλλον; Θα αντικατασταθεί τελικά το DVD από κάποιο άλλο αποθηκευτικό μέσο; Πότε επιτέλους θα αποκτήσουμε ασύρματο ευρυζωνικό Internet; Θα απαλλαγούμε από τα καλώδια μεταξύ των περιφερειακών που δυσκολεύουν τη ζωή μας; Ποια ομάδα θα πάρει το πρωτάθλημα στο χόκεϊ επί χόρτου και πόσο σύντομα θα ανακαλύψει η σπιτονοικοκυρά μου ότι έριξα τη μεσοτοιχία για να επικοινωνώ με το διπλανό διαμέρισμα (ανάσα);

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΛΑΣΙΑΔΗΣ

Για να μην τα πολυλογώ, μετά από τέσσερις ημέρες και παρόλο που το στομάχι μου διαμαρτύρονταν τόσο έντονα που παραλίγο να μου κάνουν έξωση και από κει, ήρθε η επιφοίτηση. Μερικά ανταλλακτικά κοψοχρονιά από τη μάντρα του μαστρο-Μανόλη, κάτι παραπεταμένες τουρμπίνες πλουτωνίου και το παλιό ποδήλατο του θείου Αριστείδη έκαναν τη δουλειά.
Σάλταρα μέσα στην πρόχειρη χρονομηχανή και πριν προλάβω να πω «Άλντους Χάξλεϊ» βρέθηκα στο μακρινό… 2006. Με ελαιόλαδο Μυτιλήνης αντί για πλουτώνιο, ευχαριστημένος έπρεπε να ’μουν που δεν έπεσα στη λίθινη εποχή. Αποβιβάστηκα λοιπόν χωρίς πολλά-πολλά, διερωτώμενος αν τα δύο χρόνια στο μέλλον θα αποδεικνύονταν αρκετά για να γίνω μάρτυρας σημαντικών εξελίξεων. Το αποτέλεσμα με εξέπληξε ευχάριστα. Ιδού λοιπόν οι απαντήσεις που πήρα στα καυτά ερωτήματα που ταλανίζουν την ανθρωπότητα.

01
Ασύρματο USB, φίλε μου

http://www.internetnews.com/wireless/article.php/3314811
http://deviceforge.com/articles/AT9015145687.html

Για καλή μου τύχη προσγειώθηκα στο πλέον κατάλληλο μέρος. Μπαίνοντας, το πρώτο πράγμα που πρόσεξα πάνω στον πάγκο του Κύρου Γρανάζη ήταν μια ψηφιακή βιντεοκάμερα και ένα PC που στέκονταν αντίκρυ ανταλλάσσοντας λάγνες ματιές. Βλέποντας την παραξενεμένη έκφρασή μου ο οικοδεσπότης μου έσπευσε να μου εξηγήσειω πως, εκτός από ματιές, οι δυο τους αντάλλασσαν και δεδομένα και μάλιστα με άκρως εντυπωσιακούς ρυθμούς. Το πολυπόθητο ασύρματο USB είχε γίνει πραγματικότητα. Βασισμένο σε μια ultrawide-band ραδιοτεχνολογία, που λειτουργεί στο φάσμα μεταξύ 3,1 και 10,6 GHz, επιτρέπει τη μεταφορά δεδομένων σε υψηλούς ρυθμούς ανάλογα με την απόσταση των συσκευών. Σε απόσταση δύο μέτρων το ασύρματο USB μπορεί να πιάνει ταχύτητες της τάξης των 480 megabits το δευτερόλεπτο, ενώ στα 10 μέτρα η ταχύτητα πέφτει στα 110 Μbps. Μέχρι το 2007 πιστεύεται ότι θα το δούμε να αγγίζει το 1 gigabit. Άμα συγκρίνουμε αυτές τις τιμές με τις ισχύουσες, θα καταλάβουμε τη διαφορά. Προσέξτε: το ενσύρματο USB έφτανε τα 480 Mbps, ενώ το Bluetooth πρόσφερε μόλις 12. Ακόμη και αυτό το Wi-fi το ανώτερο που μπορούσε να φτάσει θεωρητικά ήταν στα 54 Mbps, ενώ η πραγματική του ταχύτητα ήταν σημαντικά μικρότερη.
Τα πρώτα προϊόντα που εκμεταλλεύονταν τη νέα τεχνολογία κυκλοφόρησαν, σύμφωνα πάντα με τον Κύρο, γύρω στα τέλη του 2005 με αρχές του 2006 και ήταν κάρτες add-in για υπάρχοντα προϊόντα USB.

02
Έξυπνη σκόνη

http://www.techonline.com/community/member_company/non_member/5607
http://www.tinyos.net

Η επόμενη έκπληξη που με περίμενε ήταν σαφώς μικρότερη σε μέγεθος, αλλά εξίσου σημαντική σε χρησιμότητα. Ο Κύρος μού έδειξε αυτό που ένας συνάδελφός του, ο Kris Pister, οραματίστηκε το 1994 και που δέκα χρόνια μετά κατάφερε να μετουσιώσει σε πραγματικότητα. Μικροσκοπικοί αισθητήρες που λειτουργούν αυτόνομα και ασύρματα, ικανοί να μετρούν τις αλλαγές στην ατμόσφαιρα, όπως το φως ή την ταχύτητα του αέρα, αλλά και την παραμικρή κίνηση ή δόνηση και να μεταδίδουν τις πολύτιμες πληροφορίες τους σε απόσταση περίπου 100 μέτρων. Οι εφαρμογές ποικίλες και ίσως αόρατες διά γυμνού οφθαλμού: στην ιατρική, όπου καταγράφουν τις ζωτικές λειτουργίες του ασθενούς ειδοποιώντας, αν χρειαστεί, το γιατρό του, στις καλλιέργειες, όπου οι μεταβολές στο περιβάλλον γίνονται πλέον πιο γρήγορα αντιληπτές, και, βέβαια, στα κλιματιστικά, όπου οι αυξομειώσεις της θερμοκρασίας παίζουν πρωταρχικό ρόλο. Ήδη αισθητήρες χρησιμοποιούνταν σε αρκετές από τις παραπάνω περιπτώσεις, αλλά το μέγεθός τους και τα καλώδια που χρησιμοποιούσαν τους έκαναν ακριβούς και δύσχρηστους. Η εταιρεία του Pister (Dust Networks) και η ανταγωνιστική Crossbow Technologies είχαν κυκλοφορήσει τις πρώτες μορφές έξυπνης σκόνης. Η δεύτερη χρησιμοποιούσε στα προϊόντα της και το TinyOS, το πρώτο λειτουργικό για μικροσκοπικές συσκευές. Όμως οι αισθητήρες δεν είχαν φτάσει ακόμη στο επιθυμητό μέγεθος του ενός τετραγωνικού εκατοστού, αφού οι μπαταρίες τους καθιστούσαν την περαιτέρω συρρίκνωσή τους απαγορευτική (οι σημερινοί καταλαμβάνουν περίπου τον όγκο ενός κέρματος). Με την εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας, όμως, αναμενόταν να ξεπεραστεί και αυτό το εμπόδιο.

03
Blue Ray vs HD-DVD

http://www.blue-ray.com
http://www.guru3d.com/newsitem.php?id=955

Μετά είπαμε να χαλαρώσουμε βλέποντας μια ταινιούλα στο DVD. Παραλίγο να μείνω στον τόπο νομίζοντας πως ο τύπος στην οθόνη με σημάδευε με την καραμπίνα και αν ο Κύρος δεν έσπευδε να μου εξηγήσει για την αληθοφανή ποιότητα του HD (High Definition) DVD, θα τα είχα κακαρώσει το δίχως άλλο. Εν ολίγοις με πληροφόρησε ότι οι διάδοχοι του DVD, Blue Ray και HD-DVD, σχεδιάστηκαν για να αξιοποιούν τις υψηλές αναλύσεις (1.920 x 1.080) που επιτρέπουν οι οθόνες πλάσματος και LCD. To απλό DVD, με τη χωρητικότητα των 4,7 GB, έφτανε σε αναλύσεις 720 x 480 και δεν κατάφερνε να προσφέρει ποιότητα εφάμιλλη των προαναφερόμενων οθονών. Έτσι η αντικατάστασή του από ένα νέο ψηφιακό δισκάκι ήταν αναπόφευκτη. Όπως αναπόφευκτη ήταν και η σύγκρουση των κολοσσών του χώρου για τα πρωτεία. Έτσι στη δεξιά γωνία βρέθηκε το Blue Ray, που αναπτύχθηκε από τη Sony και υποστηρίχτηκε από άλλες δώδεκα εταιρείες (μεταξύ των οποίων Dell, Hewlett-Packard, Hitachi, Philips, Pioneer, LG Electronics), και στην αριστερή το HD-DVD, που προωθήθηκε από τις NEC και Toshiba. Αν και το Blue-Ray διαθέτει ελαφρά μεγαλύτερη χωρητικότητα (23 GB έναντι 20 του HD-DVD), το δεύτερο φαίνεται να παίρνει προβάδισμα στη διαμάχη που έχει προκύψει στο DVD-Forum εξαιτίας αφενός της διαφαινόμενης υποστήριξης που απολαμβάνει από τη Microsoft (εφόσον τελικά χρησιμοποιήσει τους αλγορίθμους συμπίεσης του Windows Media 9 HD format) και αφετέρου επειδή τα δισκάκια έχουν το ίδιο πάχος με τα σημερινά DVDs, γεγονός που κάνει πιο εύκολη την παραγωγή τους από τις εταιρείες.

04
WiMAX

http://www.wimaxforum.org
http://news.com.com/WiMax+in+the+wings/2100-1039_3-5247984.html

Μεγαλύτερη έκπληξη με χτύπησε όταν ρώτησα με ποιον τρόπο σερφάρουν στο Internet εν έτει 2006. «Με WiMAX ή Wi-Fi, ανάλογα τα κέφια», απάντησε ο Κύρος. WiMAX; Τι ‘ν’ τούτο; Είναι το επόμενο βήμα στις ευρυζωνικές ασύρματες συνδέσεις. Εκεί που το Wi-Fi περιοριζόταν από τη μικρή απόσταση μετάδοσης (περίπου 100 μέτρα), το WiMAX καλύπτει με άνεση γύρω στα 31 μίλια. Πώς φτάσαμε όμως σε αυτήν την εξέλιξη; Όλα οφείλονται στην ανάπτυξη του πρωτοκόλλου 802.16, το οποίο, σε συνδυασμό με τις νέας γενιάς συσκευές, έριξε το κόστος της τεχνολογίας σε ανεκτά επίπεδα. Ο βασικός στόχος του WiMAX ήταν να αντικαταστήσει τις DSL, ISDN και dial-up συνδέσεις, η εγκατάσταση των οποίων σε ορισμένες περιοχές ήταν ασύμφορη. Χάρη στους πυλώνες διανομής WiMAX και οι πιο δύσβατες περιοχές μπορούν πλέον να αποκτήσουν Internet και μάλιστα σε ταχύτητες της τάξης των 75 Μbps. Ήδη η Intel σχεδιάζει το επόμενο βήμα, που είναι η δημιουργία chipset που θα εκμεταλλεύεται τη νέα τεχνολογία στους φορητούς υπολογιστές (περιμένει να εγκριθεί το τροποποιημένο πρωτόκολλο 802.16e). Πάντως η πρώην πρόεδρος του WiMAX Forum, Margaret LaBrecque, ισχυρίστηκε ότι το WiMAX δεν ήρθε για να αντικαταστήσει το Wi-Fi. Αντίθετα αυτό που θα συμβεί είναι ότι ο χρήστης θα έχει πλουραλισμό στις επιλογές του. Το laptop του θα υποστηρίζει και τα δύο πρωτόκολλα και, ανάλογα με το σημείο στο οποίο βρίσκεται κάθε δεδομένη στιγμή, θα χρησιμοποιείται αυτόματα εκείνο που παρέχει τη βέλτιστη ταχύτητα.

05
Voice Over Internet Protocol

http://www.fcc.gov/voip
http://www.tldp.org/HOWTO/VoIP-HOWTO.html

Ενώ το Internet κάνει άλματα, η τηλεφωνία φαίνεται να έχει μείνει στάσιμη. Ή μήπως όχι; Ο Κύρος ανέλαβε να με διαφωτίσει για άλλη μια φορά, δείχνοντάς μου το λογαριασμό του OTE μετά από 15 ώρες συνομιλίας με Αυστραλία: ψίχουλα. «Το VoIP το θυμάσαι;», με ρωτάει. «Φυσικά», απαντάω. «Είναι η υπηρεσία που επέτρεπε στις τηλεφωνικές συνομιλίες να μεταδίδονται μέσω Internet με τη μορφή δεδομένων. Αλλά επειδή το walkie-talkie του εξάχρονου ανιψιού μου έκανε λιγότερα παράσιτα από αυτό, το σχέδιο ναυάγησε». «Ε, λοιπόν, επέστρεψε δριμύτερο», με αποστόμωσε ο Κύρος. «Όχι μόνο έχει βελτιωθεί σε εντυπωσιακό βαθμό η ποιότητα των υπηρεσιών του, όχι μόνο υποστηρίζεται πλέον από κολοσσούς του χώρου, όπως η AT&T, αλλά το επόμενο βήμα θα είναι η ζεύξη της τεχνολογίας VoIP με την κινητή τηλεφωνία και το Wi-Fi, παρέχοντάς μας μια συσκευή που θα λειτουργεί σαν κινητό εκτός γραφείου και θα μπορεί να εντοπίζει ένα δίκτυο Wi-Fi μεταδίδοντας τις κλήσεις μέσω VoIP όταν θα είσαι εντός. Για να μη μιλήσω για την εξευτελιστική τιμή των υπηρεσιών. Απλώς σκέψου τη διαφορά στη χρέωση ενός τηλεφωνήματος και μιας περιήγησης στο Internet για το ίδιο χρονικό διάστημα, και με την απόσταση των συνομιλητών να μην παίζει τον παραμικρό ρόλο στη χρέωση της κλήσης.» Δυστυχώς οι εταιρείες κινητής και μη τηλεφωνίας απαίτησαν τη φορολόγηση της υπηρεσίας (μέχρι τώρα απέφευγαν κάτι τέτοιο ως «υπηρεσία ανταλλαγής πληροφοριών»), η οποία εξετάζεται σοβαρά και ίσως βάλει τέλος στη ραγδαία ανάπτυξη του VoIP.

Μέχρι τότε μπορώ να πάρω ένα τηλέφωνο τον θείο μου στη Μαδαγασκάρη για να μάθω τι καιρό τους κάνει, έτσι Κύρο;

Η μεγάλη έκρηξη στις πωλήσεις των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών θα ολοκληρωθεί μέσα σε δύο χρόνια, σύμφωνα με ανάλυση της εταιρείας InfoTrends/Cap Ventures. Οι προβλέψεις για το 2004 λένε πως οι πωλήσεις θα φτάσουν συνολικά τα 22,8 εκατομμύρια τεμάχια στις ΗΠΑ μέχρι το Δεκέμβριο, αύξηση 42% σε σύγκριση με το 2003, τη στιγμή που το 2003 είχε σημειωθεί αύξηση 58% σε σύγκριση με το 2002.
Οι αναλύσεις της InfoTrends/Cap Ventures προβλέπουν επίσης ότι η μέση τιμή των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών θα ανέβει, κάτι που οφείλεται στην αύξηση της δημοτικότητας των μηχανών point and shoot και των ψηφιακών SLR.

To αγκάλιασμα
Όπως λένε οι αναλυτές της InfoTrends/Cap Ventures, αυτές οι εξαιρετικά αισιόδοξες προβλέψεις για τη βιομηχανία ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών οφείλονται στο αγκάλιασμα από το ευρύ κοινό. Οι αγοραστές τους στην πλειοψηφία τους δεν είναι άτομα που ασχολούνται καιρό (και πιθανώς επαγγελματικά) με την ψηφιακή φωτογραφία αλλά νεοφερμένοι στο χώρο, δηλαδή άτομα που αγοράζουν για πρώτη φορά ψηφιακή φωτογραφική μηχανή.
Συν τοις άλλοις, μεγάλο ρόλο παίζει και η εξέλιξη της τεχνολογίας, η οποία ωθεί πολλούς ιδιοκτήτες παλαιότερων ψηφιακών μηχανών να τις αντικαταστήσουν με νεότερες. Οι εταιρείες που ωφελήθηκαν περισσότερο από αυτήν την τάση του κοινού είναι οι λίγο πολύ συνήθεις ύποπτοι: Sony, Canon, Kodak, Olympus, Fuji, HP, Nikon. Καθεμία από αυτές τις εταιρείες καταλαμβάνει ποσοστό μεγαλύτερο από 5% της συνολικής αγοράς των μετοχών.

http://www.capv.com

Να που καμιά φορά η τεχνολογία τίθεται και στην υπηρεσία των μαζών και όχι μόνο των σωφρονιστικών δυνάμεων. Οι ακτιβιστές που συγκεντρώθηκαν για να διαμαρτυρηθούν στη διάρκεια του πρόσφατου συνεδρίου των Δημοκρατικών στη Βοστόνη χρησιμοποίησαν ένα νέο όπλο για να πάρουν το πάνω χέρι από τους διώκτες τους, τις αστυνομικές αρχές. Με την υπηρεσία TxtMob, που τους παρείχε η οργάνωση «Ινστιτούτο Εφαρμοσμένης Αυτονομίας» (Institute for Applied Autonomy), 260 εγγεγραμμένοι χρήστες μπορούσαν να επικοινωνούν στέλνοντας μηνύματα SMS, τα οποία ήταν αυτομάτως ορατά από όλους τους ομοϊδεάτες τους. Έτσι, όταν π.χ. κάποιος από τους διαδηλωτές συνελήφθη, κάποιος που είδε το συμβάν το γνωστοποίησε σε όλους μέσω μηνύματος TxtMob και σύντομα δεκάδες φίλων και γνωστών του συλληφθέντα έφτασαν επιτόπου για να διευθετήσουν το ζήτημα με τους αστυνομικούς. Οι αστυνομικοί παρατηρούσαν και κατέγραφαν τις κινήσεις των διαδηλωτών, οι τελευταίοι όμως έκαναν κι εκείνοι το ίδιο ενημερώνοντας ο ένας τον άλλο μέσω της πρωτοποριακής υπηρεσίας.
Όμως αυτή δεν ήταν η μόνη εφαρμογή που βρήκε το δημιούργημα του John Henry. Με ανάλογα μηνύματα οι γιατροί και οι νοσοκόμοι που είχαν σπεύσει στην εκδήλωση διαμαρτυρίας κατά το συνέδριο των Δημοκρατικών κατόρθωναν να βρίσκονται έγκαιρα στο κατάλληλο μέρος, όποτε χρειαζόταν. Μετά τη μεγάλη αποδοχή που γνώρισε η υπηρεσία, ο Henry σχεδιάζει να το χρησιμοποιήσει και στο αντίστοιχο των Ρεπουμπλικάνων, όπου προβλέπει πως η αθρόα προσέλευση διαδηλωτών και αστυνομικών δυνάμεων θα αποτελέσει ένα ισχυρό δοκιμαστικό τεστ για το TxtMob.
Από κει και πέρα πιστεύει ότι το πνευματικό του παιδί θα μπορούσε να βρει εφαρμογή σε πλήθος άλλων δραστηριοτήτων, όπως σε οργανωμένα κυνήγια θησαυρών ή σε εταιρείες που επιθυμούν να επικοινωνήσουν με τους διασκορπισμένους υπαλλήλους τους.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΛΑΣΙΑΔΗΣ

http://www.txtmob.com
http://www.appliedautonomy.com
http://textually.org

Ο Toby Stevenson είναι αθλητής στίβου στο άλμα επί κοντώ. Πολύ συχνά, για λόγους προπόνησης, αντιμετωπίζει τον διάσημο Sergey Bubka, ο οποίος κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ. Μαζί τρέχουν στο διάδρομο και πηδούν πάνω από μπάρες που βρίσκονται σε ύψη μεγαλύτερα των έξι μέτρων.
Οι αναμετρήσεις αυτές δεν λαμβάνουν χώρα σε κάποιον στίβο, αλλά στην οθόνη ενός υπολογιστή. Μην ξεχνάτε, άλλωστε, ότι ο Bubka έχει αποσυρθεί εδώ και χρόνια.
Η εικονική προπόνηση πραγματοποιείται μέσω του προγράμματος Dartfish, σκοπός του οποίου είναι να βοηθήσει τους αθλητές να αξιολογήσουν τις δυνατότητές τους μέσω ψηφιακού βίντεο πραγματικού χρόνου. Το πρόγραμμα χρησιμοποίησε η USA Track and Field (USATF) για την προετοιμασία των αθλητών στίβου που έλαβαν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Συναγωνιστές ακόμη και με τον Λούη!
Ο αθλητής μπορεί να δει τις επιδόσεις του σε ένα laptop σχεδόν αμέσως, να τις συγκρίνει και να διαπιστώσει τις αδυναμίες του. Όσο αξιόπιστες και αν είναι οι προσωπικές εκτιμήσεις ενός αθλητή, ποτέ δεν μπορεί να ξέρει τι παραπάνω μπορεί να ανακαλύψει παρακολουθώντας το ψηφιακό βίντεο. Ο Toby Stevenson μπορεί να δει ένα άλμα του σε πραγματικό χρόνο, στο ένα τέταρτο του χρόνου, στο μισό χρόνο ή ακόμη και frame-frame. Μπορεί να αντιπαραβάλει ένα άλμα για να συγκρίνει τις επιδόσεις του ή να δει περίπου πού κυμαίνονται οι δυνατότητές του. Επίσης, μπορεί να συναγωνιστεί αθλητές που έχουν εγκαταλείψει το στίβο (ή και τα εγκόσμια) εδώ και δεκαετίες!
Οι τεχνικοί του προγράμματος μετέτρεψαν ένα αναλογικής μορφής βίντεο του Sergey Bubka σε ψηφιακό, επιτρέποντας στον Stevenson να συγκριθεί με τον πάλαι ποτέ πρωταθλητή. Όπως λέει η Jen Davidson, επιστημονική, αθλητική και τεχνική συντονίστρια της USATF, «πρόκειται για ένα απίστευτο συγκριτικό εργαλείο. Οι δυνατότητές του είναι απλά απεριόριστες. Οι αθλητές μπορούν να δουν τι κάνουν λάθος και να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους σε συγκεκριμένους τομείς που χρειάζονται βελτίωση. Τα πράγματα είναι πολύ απλά: αν ξέρεις πώς να κινηθείς, ξέρεις πώς να κερδίσεις!».

http://www.dartfish.com

Οι τρύπες ασφαλείας στο browser της Microsoft έχουν ωθήσει τους χρήστες του Internet να αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους να σερφάρουν. Ο αριθμός των χρηστών που χρησιμοποιούν το δημοφιλή περιηγητή (browser) Internet Explorer (ΙΕ) έχει μειωθεί κατά 1% μέσα σε διάρκεια ενός μήνα, σύμφωνα με τους αναλυτές της αμερικανικής εταιρείας WebSideStory. Παρότι οι εννέα στους δέκα χρήστες συνεχίζουν να χρησιμοποιούν ΙΕ για τις διαδικτυακές περιπλανήσεις τους, η πτώση υποδηλώνει ότι η αγορά ίσως ακολουθεί τη συμβουλή των ειδικών στην ασφάλεια του Δικτύου να δοκιμάσουν την τύχη τους και με άλλους browsers.
Ο ΙΕ είναι ένας από τους αγαπημένους στόχους των hackers, λόγω της διαδεδομένης χρήσης του. Η Microsoft εκδίδει επιδιορθωτικά προγράμματα σε τακτά χρονικά διαστήματα, ώστε να κλείσει τις τρύπες που επιτρέπουν στους hackers να δρουν. Τον περασμένο μήνα ζητήθηκε από τους χρήστες του Διαδικτύου να αποφεύγουν να ανοίγουν τον ΙΕ, καθώς ένα παραθυράκι ασφαλείας μπορούσε να δώσει σε κάποιον απομακρυσμένο χρήστη τον έλεγχο του υπολογιστή τους.
Οι συμβουλές αυτές φαίνεται πως έπιασαν τόπο, καθώς η έρευνα της WebSideStory έδειξε ότι εκατομμύρια άνθρωποι άρχισαν να στρέφονται σε εναλλακτικούς browsers, όπως ο Firefox της Mozilla (βλέπε μετεξέλιξη του παλιού καλού Netscape Navigator), ο οποίος στο διάστημα που σημειώθηκε η μείωση στη χρήση του ΙΕ, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο, είδε τα νούμερά του να αυξάνονται σημαντικά.
Ακόμη και με την εν λόγω μείωση, πάντως, ο ΙΕ εξακολουθεί να είναι ο απόλυτος κυρίαρχος στην αγορά των browsers. Σήμερα το 94% των χρηστών παραμένουν πιστοί σε αυτόν.
Η Microsoft αντέδρασε στη πτώση του αριθμού των χρηστών εκδίδοντας μια ανακοίνωση, στην οποία επέμεινε πως δεν συντρέχει λόγος οι χρήστες να μεταπηδήσουν σε άλλους browsers. Όπως ανέφερε, «η Microsoft εργάζεται πυρετωδώς να παράσχει ένα μέσο ευρείας επιδιόρθωσης όλων των υποστηριζόμενων εκδόσεων του ΙΕ… Στο μεταξύ, έχουμε παράσχει στους πελάτες μας (σ.σ. σε σχετικό link) εντεταλμένες οδηγίες, ώστε να επιλυθούν αυτά τα ζητήματα».

http://www.microsoft.com/windows/ie/default.mspx
http://www.websidestory.com/
http://www.mozilla.org/products/firefox/

Άσχημα τα νέα για τους άντρες που χρησιμοποιούν κινητά τηλέφωνα. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα Ούγγρων επιστημόνων, η ακτινοβολία που εκπέμπουν μπορεί να μειώσει τη γονιμότητα του άντρα μέχρι και κατά 30%.
Όπως αναφέρεται στη μοναδική σχετική έρευνα, οι άντρες που μεταφέρουν το κινητό τους σε θήκη προσαρμοσμένη στη ζώνη τους ή στην τσέπη του παντελονιού τους είναι εκείνοι που κινδυνεύουν περισσότερο από την απειλή. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η ακτινοβολία που εκπέμπει το κινητό μπορεί είτε να καταστρέψει το σπέρμα είτε να δημιουργήσει σοβαρές βλάβες.
Πάντως, όπως επισημαίνεται, χρειάζονται περαιτέρω έρευνες για να επιβεβαιωθούν τα αποτελέσματα και να διαπιστωθεί ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί το φαινόμενο.
Όπως αναφέρει ο δρ. Ίμρε Φέγες, επικεφαλής της επιστημονικής ομάδας του πανεπιστημίου του Szeged, που πραγματοποίησε την έρευνα, «η παρατεταμένη χρήση των κινητών τηλεφώνων μπορεί να επηρεάσει τη σπερματογένεση και την ανδρική γονιμότητα, περιορίζοντας σημαντικά τόσο τη συγκέντρωση των σπερματοζωαρίων όσο και την κινητικότητά τους».
Σε αντίθεση με τις προηγούμενες έρευνες, αυτήν τη φορά οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι τα κινητά έχουν βλαβερές συνέπειες ακόμη και όταν βρίσκονται σε κατάσταση αναμονής και όχι σε χρήση, καθώς ακόμη και τότε συνεχίζουν να αποστέλλουν σήμα. Μέχρι σήμερα θεωρείτο ότι αυτό το σήμα ήταν εξαιρετικά αδύναμο και δεν έβλαπτε.
Τα ευρήματα της έρευνας ανακοινώθηκαν στη διάρκεια των εργασιών συνεδρίου εμβρυολογίας στο Βερολίνο. Οι Ευρωπαίοι επιστήμονες υποδέχθηκαν την έρευνα και τα αποτελέσματά της με ενδιαφέρον αλλά και με σκεπτικισμό, λόγω της σχετικά μικρής δειγματοληψίας (221 άτομα) και της έλλειψης συσχετισμού με άλλες συνθήκες, όπως ο τρόπος και ο τόπος ζωής όσων έλαβαν μέρος σε αυτήν.

Αισιοδοξία για τον καρκίνο
Νεότερες έρευνες ρίχνουν ένα πιο αισιόδοξο φως στη χρήση των κινητών, καθώς δείχνουν ότι δεν αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου στον εγκέφαλο, τουλάχιστον για τα πρώτα δέκα χρόνια.
Σύμφωνα με τις έρευνες, βραχυπρόθεσμα δεν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ανάπτυξης όγκων, ενώ μέσα στους επόμενους 18 μήνες τα στοιχεία για τη μακροχρόνια χρήση θα θεωρούνται αρκετά για να υπάρξει κάποιο σχετικό αποτέλεσμα.
Βασικό στοιχείο έρευνας, η οποία διεξήχθη πρόσφατα στη Δανία, ήταν πως βασιζόταν σε πληθυσμιακά στοιχεία, κάτι που σημαίνει ότι οι ερευνητές επιχείρησαν να εξετάσουν κάθε περίπτωση όγκου στον εγκέφαλο που σημειώθηκε στη χώρα. Συνολικά σημειώθηκαν 106 περιπτώσεις, οι οποίες εξετάστηκαν σε αντιπαράθεση με 212 υγιείς χρήστες. Ανάμεσα στις δύο ομάδες δεν παρατηρήθηκε καμία διαφορά στη χρήση των κινητών. Από τους ασθενείς, ελάχιστοι χρησιμοποιούσαν κινητό για περισσότερο από δέκα χρόνια, ώστε να διαπιστωθούν τα μακροχρόνια αποτελέσματα.

http://www.u-szeged.hu/

«Ο άνθρωπος καταλαβαίνει με την όραση τι κάνουν οι άλλοι άνθρωποι. Όχι όμως ο υπολογιστής, στον οποίο φθάνουν εικόνες από βιντεοκάμερες που παρακολουθούν ανθρώπους. Αυτό το πρόβλημα δεν το έχουμε λύσει ακόμη, αλλά είμαστε κοντά στην επίλυσή του».


Συνέντευξη του Γιάννη Αλοίμονου *

στον Κώστα Μαρίνο

Ιπτάμενα ρομπότ σε μέγεθος εντόμου που μπορούν να τρυπώνουν παντού και να βλέπουν τα πάντα. Αυτοκίνητα που βλέπουν και αποφεύγουν τα εμπόδια. Εφαρμογές, πρώτα δείγματα των οποίων σιγά-σιγά αρχίζουμε να βιώνουμε. Το κλειδί σε αυτού του είδους τις τεχνολογίες είναι η λέξη «βλέπω». Το ερώτημα στο οποίο οι επιστήμονες προσπαθούν να δώσουν απάντηση είναι πώς βλέπουμε. Ή, μάλλον, πώς ο εγκέφαλός μας, μέσα από τα οπτικά ερεθίσματα που δέχεται, αντιλαμβάνεται τον τρισδιάστατο κόσμο στον οποίο ζούμε.
Μεταξύ αυτών των επιστημόνων και ο Γιάννης Αλοίμονος, καθηγητής στο τμήμα Υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, μέλος του Ινστιτούτου Προχωρημένων Υπολογιστικών Ερευνών και διευθυντής του Εργαστηρίου Τεχνητής Όρασης. Ο Γιάννης Αλοίμονος γεννήθηκε στη Σπάρτη το 1957, σπούδασε μαθηματικά στην Αθήνα και το διδακτορικό του είχε ως θέμα την τεχνητή όραση. Ο Γιάννης Αλοίμονος θα βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη το Σεπτέμβριο, μετέχοντας σε συνέδριο (6-9 Σεπτεμβρίου) με θέμα την τρισδιάστατη φωτογραφία και τις εφαρμογές της στην ιατρική, στη βιομετρική και σε προβλήματα τύπου big brother. Ο Γιάννης Αλοίμονος καλεί φοιτητές και μαθητές να παρακολουθήσουν το συνέδριο: «Μπορεί μια κουβέντα, μια εικόνα να αλλάξει τη ζωή τους, αφού, όπως λέει ο ποιητής, ‘ό,τι αρπάξεις μες στην αστραπή, ολόκληρον αιώνα θα διαρκέσει’», επισημαίνει.

Πώς θα ορίζατε το επιστημονικό πεδίο που σας απασχολεί;
Τα μάτια μας λειτουργούν περίπου όπως η φωτογραφική μηχανή. Όμως το θαύμα της όρασης εξελίσσεται στον εγκέφαλο, μέσα από διάφορους πολύπλοκους μηχανισμούς. Αυτούς προσπαθούμε να εντοπίσουμε με πειράματα, στα οποία χρησιμοποιούμε με ρομπότ που έχουν βιντεοκάμερες στη θέση των ματιών και υπολογιστές στη θέση του εγκεφάλου. Είναι διεπιστημονικός κλάδος και χρησιμοποιεί ιδέες και τεχνικές από διαφορετικές επιστήμες, όπως γεωμετρία, στατιστική, ψυχολογία, νευροβιολογία.

Τα ρομπότ που εκτελούν εργασίες βλέπουν. Στόχος σας είναι να διαπιστώσετε αν μπορούν να κατανοήσουν τι βλέπουν;
Κάθε σύστημα βλέπει, αλλά όχι με τον ίδιο τρόπο. Εμείς κοιτάμε γύρω και αναγνωρίζουμε διάφορα αντικείμενα. Όμως τι αντικείμενα αναγνωρίζει η μύγα ή το σπουργίτι ή το ρομπότ; Ακόμη δεν γνωρίζουμε με ακρίβεια τη σχέση μεταξύ οπτικών ικανοτήτων με άλλες ρομποτικές ή διανοητικές ικανότητες. Μπορούμε, πάντως, να πούμε ότι ένα σύστημα βλέπει όταν παίρνει ικανή ποσότητα πληροφοριών από το περιβάλλον, ώστε να ολοκληρώσει τις πράξεις του. Τότε κατανοεί αυτά που βλέπει, αλλά ίσως όχι στο ίδιο επίπεδο με τον άνθρωπο.

Αν βελτιωθεί η οπτική ικανότητα των ρομπότ, μήπως συμβάλλουμε στην αυτονόμησή τους, γεγονός που θα έχει τυχόν άλλες επιπτώσεις;
Το μεγαλύτερο πρόβλημα στη σχεδίαση αυτόνομων ρομπότ είναι το οπτικό τους σύστημα. Τα περισσότερα ρομπότ προς το παρόν είναι τυφλά. Αλλά όταν κατανοήσουμε πώς βλέπει η μέλισσα ή η μύγα, ίσως μπορέσουμε να κατασκευάσουμε ρομπότ με όραση μέλισσας! Θα επωφεληθεί πρώτα ο στρατός. Σκεφτείτε να μπορούν να στείλουν 1.000 ρομποτικές μέλισσες σε ένα κτίριο με τρομοκράτες και να παρακολουθούν σε μια οθόνη τι συμβαίνει στο εσωτερικό του κτιρίου. Ή την κατασκευή έξυπνων βομβών και αυτόνομων αεροπλάνων. Όμως θα επωφεληθούμε και στην καθημερινότητά μας. Π.χ., αυτοκίνητα εξοπλισμένα με βιντεοκάμερες και υπολογιστές που θα βλέπουν τα άλλα αυτοκίνητα ή τους πεζούς, ώστε να αποφεύγονται πολλά δυστυχήματα. Ακόμη, η κατανόηση του οπτικού συστήματος θα συμβάλει στην ιατρική και ίσως μπορέσουμε να αντικαταστήσουμε ένα τμήμα του εγκεφάλου που έχει νεκρωθεί με ένα τσιπ. Η μελέτη της όρασης μάς φέρνει πολύ κοντά σε αυτό που είναι η ζωή, στη σημασία του να είσαι άνθρωπος. Είναι ένα παράθυρο σε αυτό που έχουμε μέσα μας, αυτό που αισθανόμαστε σαν ψυχή, σαν συνείδηση.

Τι θα συμβεί αν οι μηχανές που βλέπουν αρχίσουν να μας παρακολουθούν;
Κυβερνήσεις και πολυεθνικές ενδιαφέρονται πολύ για τον big brother, για τον τρόπο με τον οποίο οι μηχανές μπορούν να κατανοήσουν τις ανθρώπινες πράξεις. Ο άνθρωπος καταλαβαίνει με την όραση τι κάνουν οι άλλοι άνθρωποι. Όχι όμως ο υπολογιστής, στον οποίο φθάνουν εικόνες από βιντεοκάμερες που παρακολουθούν ανθρώπους. Αυτό το πρόβλημα δεν το έχουμε λύσει ακόμη, αλλά είμαστε κοντά στην επίλυσή του. Όμως οι μηχανές ήδη μας παρακολουθούν και όσο περνάει ο καιρός το κάνουν καλύτερα. Το «σύστημα» ξέρει τι κάνουμε, τι τρώμε, τι πίνουμε και τι αγοράζουμε. Για μένα η μοναδική λύση είναι η έρευνα, να είμαστε ένα βήμα πιο μπροστά από το «σύστημα». Μέσα από την έρευνα θα καταλάβουμε τους εαυτούς μας και θα κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη, θα ανακαλύψουμε τους τρόπους να υπερισχύσουμε του big brother.

* Ο Γιάννης Αλοίμονος είναι καθηγητής στο τμήμα υπολογιστών του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, μέλος του Ινστιτούτου Προχωρημένων Υπολογιστικών Ερευνών και διευθυντής του Εργαστηρίου Τεχνητής Όρασης.

http://www.cfar.umd.edu/~yiannis/

Οι ειδικοί θεωρούν ότι πιο συχνή αιτία για την καταστροφή των δίσκων είναι ο κακός χειρισμός τους από τον χρήστη. Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι το εύθραυστο τμήμα του CD είναι η άδεια πλευρά του δίσκου, ενώ στην πραγματικότητα είναι εκείνη με την επιγραφή.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΜΑΡΙΑ ΧΡΥΣΑΦΗ

Αν νομίζετε ότι τα CD και DVD σας δεν θα χαλάσουν ποτέ, μάλλον σφάλλετε. Όταν πρωτοεμφανίστηκαν τα CD, στη δεκαετία του ’80, είχαν παρουσιαστεί περίπου ως άφθαρτα, χαρακτηριστικό το οποίο σε μεγάλο βαθμό χρησιμοποιήθηκε για να δικαιολογηθεί η αρκετά υψηλότερη τιμή τους σε σύγκριση με τους δίσκους βινυλίου. Σήμερα είναι πια φανερό ότι τα δισκάκια αυτά δεν είναι και τόσο άφθαρτα όσο μας τα είχαν παρουσιάσει.
Σε μεγάλο ποσοστό τα CD φθείρονται κυρίως στην πλευρά που φέρει τις πληροφορίες. Δεν είναι γνωστό πόσο κοινό είναι αυτό το φαινόμενο, ωστόσο είναι μόλις μία από τις αρκετές αιτίες για τις οποίες οι οπτικοί δίσκοι ίσως και να μην έχουν τόσο μακρά διάρκεια ζωής όσο αρχικά υπολογιζόταν.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, μια αιτία που αιτιολογεί τη φθορά των CD μπορεί να είναι η κακή ποιότητα κατασκευής. Η πλευρά στην οποία βρίσκεται το στρώμα αλουμινίου που αντανακλά το φως του λέιζερ που εκπέμπεται από το CD player διαχωρίζεται από την πλευρά που φέρει την ετικέτα του CD με ένα λεπτό στρώμα βερνικιού. Σε περίπτωση που ο κατασκευαστής δεν έχει στρώσει σωστά το βερνίκι, ενδέχεται να εισχωρήσει αέρας, να οξειδώσει το αλουμίνιο και να το καταστρέψει με τον ίδιο τρόπο που καταστρέφεται το σίδερο από τη σκουριά.
Οι ειδικοί του χώρου θεωρούν ότι η συχνότερη αιτία για την καταστροφή των δίσκων είναι ο κακός χειρισμός τους από τον χρήστη. Σύμφωνα με τον Τζέρι Χάρτκε, διευθυντή της Media Sciences Inc., ενός αμερικανικού εργαστηρίου εξέτασης των CD, «αν οι χρήστες δεν χειρίζονται τα CD με προσοχή ή τα στοιβάζουν ή επιτρέπουν το ένα να ακουμπάει επάνω στο άλλο, τότε το πολύ εύθραυστο προστατευτικό τους στρώμα θα καταστραφεί, με αποτέλεσμα να εκτίθεται το αλουμίνιο στην ατμόσφαιρα».
Μέρος του προβλήματος είναι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι το εύθραυστο τμήμα του CD είναι η άδεια πλευρά του δίσκου, ενώ στην πραγματικότητα είναι εκείνη με την επιγραφή. Τα γδαρσίματα στην κάτω πλευρά πρέπει να είναι αρκετά βαθιά για να προκαλέσουν ζημιά, ενώ τα γδαρσίματα στην επάνω πλευρά μπορούν εύκολα να περάσουν στο στρώμα αλουμινίου. Ακόμη και η πίεση ενός στυλό στην πλευρά της ετικέτας μπορεί να προκαλέσει κοίλωμα στο αλουμίνιο, καταστρέφοντας το CD.
Επιπλέον, είναι δύσκολο να πει κανείς ποια είναι η διάρκεια ζωής των εγγράψιμων CD. Υπηρεσίες της αμερικανικής κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένης και της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου, έχουν ήδη αρχίσει να τα εξετάζουν, ώστε να γνωρίζουν για πόσο χρόνο θα διαρκέσουν τα αρχεία τους. Οι κατασκευαστές ισχυρίζονται ότι τα CD μπορούν να ζήσουν περίπου 100 χρόνια. Ωστόσο, χωρίς συγκεκριμένα τεστ, είναι πολύ δύσκολο να επιβεβαιωθούν οι ισχυρισμοί τους. Το χειρότερο όλων είναι πως οι κατασκευαστές συχνά αλλάζουν τα υλικά που χρησιμοποιούν και τις μεθόδους κατασκευής, χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να ενημερώνουν σχετικά τους καταναλωτές.

Πώς θα τα σώσετε
Τα DVD είναι πιο ανθεκτικά από τα CD, από την άποψη ότι η πλευρά στην οποία αποθηκεύονται οι πληροφορίες (ή οι πλευρές, καθώς κάποιοι δίσκοι αποθηκεύουν πληροφορίες και στις δύο πλευρές) βρίσκεται στο μέσον του δίσκου, ανάμεσα σε δύο στρώματα πλαστικού. Ωστόσο, ακόμη και αυτή η δομή δημιουργεί προβλήματα, κυρίως στα πρώτα DVD, καθώς η κόλλα που συγκρατεί τα στρώματα μπορεί να χαλαρώσει, καταστρέφοντας το δίσκο ή τουλάχιστον κάποια σημεία του.
Ιδιαίτερα οι χρήστες που λυγίζουν το δίσκο του DVD στην προσπάθειά τους να το βγάλουν από τη θήκη ασκούν πίεση στην κόλλα και προκαλούν φθορές.
Τα επανεγγράψιμα CD και DVD, σε αντίθεση με τα μίας εγγραφής, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για μακροχρόνια αποθήκευση δεδομένων, καθώς περιέχουν μια στρώση ευαίσθητη στη θερμότητα που φθείρεται ταχύτερα από τη μεταλλική στρώση των υπόλοιπων δίσκων.
Για μέγιστη διάρκεια ζωής οι δίσκοι πρέπει να αποθηκεύονται σε κάθετη θέση, ενώ ο χρήστης πρέπει να τους πιάνει μόνο από τις άκρες. Δεν πρέπει να κολλούνται ετικέτες στις επιφάνειές τους και στην περίπτωση των CD μίας εγγραφής πρέπει στην επιφάνειά τους να χρησιμοποιούνται μαρκαδόροι με βάση το μαλακό ύδωρ ή το οινόπνευμα. Επίσης, πρέπει να αποθηκεύονται σε δροσερό και ξηρό περιβάλλον.

Τι πρέπει να κάνετε
1. Κρατήστε το CD από τις άκρες ή από την κεντρική τρύπα.
2. Χρησιμοποιήστε μαρκαδόρο με μαλακή άκρη, για να σημειώσετε κάτι στην ετικέτα του CD.
3. Κρατήστε το δίσκο καθαρό. Καθαρίστε τον με ένα βαμβακερό ύφασμα, ακολουθώντας μια ίσια γραμμή από το κέντρο του δίσκου προς την εξωτερική πλευρά.
4. Επιστρέψτε τα CD στις πλαστικές θήκες τους αμέσως μετά τη χρήση.
5. Αποθηκεύστε τους δίσκους σε κάθετη διάταξη (όπως τα βιβλία), μέσα στις πλαστικές θήκες τους.
6. Αποθηκεύστε τους δίσκους σε δροσερό, ξηρό μέρος με καθαρό αέρα.
7. Ανοίξτε τη συσκευασία ενός εγγράψιμου CD μόνο όταν είστε έτοιμοι να το χρησιμοποιήσετε.
8. Ελέγξτε την επιφάνεια του δίσκου πριν γράψετε κάτι σε αυτόν.
http://www.mscience.com/
http://www.cdmediaworld.com/

Δράση κατά της παγκόσμιας μάστιγας του spam αναλαμβάνει ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Σε πρόσφατη σύνοδο της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών, η οποία πραγματοποιήθηκε στη Γενεύη, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, με θέμα την αντιμετώπιση του spam, ο οργανισμός έθεσε ως στόχο να ελέγξει την επιδημία, όπως χαρακτηρίστηκε το spam, μέσα σε διάστημα δύο ετών.
Για να επιτευχθεί η πάταξη του φαινομένου της διακίνησης ανεπιθύμητων διαφημιστικών μηνυμάτων μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (κοινώς spam) είναι απαραίτητη η δημιουργία νομοθεσίας, η οποία θα διευκολύνει τη δίωξη των παραβατών, δήλωσαν εκπρόσωποι του ΟΗΕ. Επίσης, σχολιάστηκε το γεγονός ότι πολλές χώρες δεν έχουν καν anti-spamming νομοθεσία. Γενικότερα, είναι συχνό τον τελευταίο καιρό το φαινόμενο των διεθνών συμμαχιών εναντίον του spam. Πρόσφατα η Αυστραλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Βρετανία κατέληξαν σε συμφωνία, στο πλαίσιο της οποίας θα συνεργαστούν για την αντιμετώπιση του spamming.
Η αντιπροσωπεία των Ηνωμένων Εθνών παρουσίασε παραδείγματα σχετικής νομοθεσίας. Πρωταρχικός στόχος του συνεδρίου ήταν η εύρεση τρόπων δίωξης/απαγόρευσης διακίνησης πορνογραφικού υλικού.
Όπως προέκυψε από έρευνα της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών, το ποσοστό του spam έχει φτάσει το 85% του συνόλου των e-mail σε σχέση με το περσινό 35%. Σύμφωνα με τις αρχές, στην πλειοψηφία του προέρχεται από μερικές εκατοντάδες άτομα, στα οποία όμως δεν μπορεί να ασκηθεί δίωξη λόγω νομοθετικών κενών. Τα spam μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εγκληματικούς σκοπούς, κυρίως οικονομικής φύσης (εξαπάτηση με σκοπό την κλοπή αριθμών τραπεζικών λογαριασμών). Στις συνέπειες αυτής της spamοθύελλας περιλαμβάνονται και οι δαπάνες αντιμετώπισης του spamming, οι οποίες έφτασαν το ιλιγγιώδες ποσό των 25 εκατομμυρίων δολαρίων μέσα στο 2003!
Μια άλλη μορφή του προβλήματος αρχίζει να εμφανίζεται στην Ιαπωνία. Πρόκειται για spam που αποστέλλονται σε κινητά τηλέφωνα. Κατά τα λεγόμενα των εκπροσώπων του ΟΗΕ, τα εννέα στα δέκα μηνύματα spam στη χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου στέλνονται σε κινητά με τη μορφή γραπτών μηνυμάτων. Οι Ιάπωνες, οι οποίοι απ’ ό,τι φαίνεται έχουν φτάσει στα όριά τους, πολλές φορές απαντούν στα spam, βρίζοντας τους αποστολείς τους!
Μια από τις πιο ευρύτατα αποδεκτές προτάσεις που έγιναν ήταν να τεθούν νέα στάνταρ εξακρίβωσης αυθεντικών e-mail, ώστε να εντοπίζονται ευκολότερα οι αποστολείς.

http://www.unicttaskforce.org/sixthmeeting/
http://www.wsis-online.net/

Βαθμολογία
Γενικά 75%
Γραφικά 60%
Ήχος 85%
Gameplay 85%

To CS:CZ είναι: Αργοπορημένο – Καλό για προπόνηση – Για όσους δεν έχουν ISDN/ADSL

To CS:CZ δεν είναι: Ολοκαίνουριο – Πολύ όμορφο – Για όσους παίζουν φανατικά online

ΚΡΙΤΙΚΗ ΘΑΝΑΣΗΣ ΤΟΛΟΥΔΗΣ

Για το Counter-Strike δεν νομίζουμε ότι χρειάζεται να πούμε πολλά. Το εδώ και σχεδόν τέσσερα χρόνια δημοφιλέστερο on-line multiplayer παιχνίδι δεν χρειάζεται συστάσεις. Το Counter-Strike: Condition Zero είναι η single-player εκδοχή του. Ας δούμε αν τα καταφέρνει το ίδιο καλά.
Όσο απλή ήταν η δημιουργία του CS, άλλο τόσο περιπετειώδης ήταν η διαδρομή του CS:CZ. Το CS είναι ένα mod, μια μετατροπή δηλαδή, του Ηalf-Life, που φτιάχτηκε από δύο φοιτητές σε περίπου ένα τετράμηνο και εξελίχθηκε στον κολοσσό του multiplayer gaming. Το CS:CZ, από την άλλη, είναι η προσπάθεια μεταφοράς της on-line εμπειρίας, όμως μόνο για έναν παίκτη, και χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν τρία χρόνια μέχρι να φτάσει στα ράφια των μαγαζιών. Η Valve, η εταιρεία που έφτιαξε το Half-Life, αφού αγόρασε τα δικαιώματα του CS, ανέθεσε αρχικά στην Gearbox, που είχε φτιάξει τα δύο expansion packs του Half-Life (το άκρως επιτυχημένο Opposing Force και το αδιάφορο Blue Shift), να προχωρήσει την ανάπτυξη του single player. Κάποια στιγμή, όμως, η Gearbox προτίμησε να ασχοληθεί με τη μεταφορά του Halo στο PC και το project ανέλαβε η Ritual. Το παιχνίδι ολοκληρώθηκε, όμως οι πρώτες κριτικές του ειδικού τύπου ήταν τόσο άσχημες που η Valve αποφάσισε να μην κυκλοφορήσει το CS:CZ, αλλά να το παραδώσει στη Turtle Rock για να το βελτιώσει. Και ενώ η έκδοση για το Xbox κυκλοφόρησε πριν από τα Χριστούγεννα, η δικιά μας έφτασε μόλις πρόσφατα, καθώς οι βελτιώσεις συνεχίζονταν. Εν ολίγοις, το γεφύρι της Άρτας και τα ολυμπιακά έργα χρειάστηκαν λιγότερη φασαρία.
Το CS:CZ δίνει την ευκαιρία να παίξετε με τέσσερις τρόπους: το κυρίως single player, το παραδοσιακό CS με bots (δηλαδή multiplayer με ηλεκτρονικούς αντιπάλους), το CS on-line και το παιχνίδι όπως το είχε φτιάξει η Ritual, το λεγόμενο Deleted Scenes. Το single player μοιάζει με προπόνηση για κάποιον που δεν έχει παίξει ποτέ CS. Ξεκινάτε με την ομάδα σας να παίζετε CS, έχοντας στόχους (π.χ. να σκοτώσετε δύο αντιπάλους με κάποιο συγκεκριμένο όπλο). Μόλις τους πετύχετε και κερδίσετε και τρεις γύρους, προχωράτε στην επόμενη πίστα κοκ. Όσο προχωράτε οι αντίπαλοι δυσκολεύουν, αλλά και εσείς μπορείτε να πάρετε καλύτερους συμπαίκτες.
Οι πιο έμπειροι παίκτες, που δεν έχουν γρήγορη σύνδεση στο Internet, θα χαρούν παίζοντας οποιαδήποτε πίστα του CS με bots. Οι αντιδράσεις τους είναι πραγματικά ανθρώπινες και οι διαφορές με ένα κανονικό multiplayer παιχνίδι είναι ελάχιστες. Τα bots κάνουν camping, σώζουν ομήρους, τοποθετούν τη βόμβα και είναι πραγματικά humanlike. Αν πάλι έχετε καλή σύνδεση στο Internet και δεν είχατε το CS (πρέπει να ντρέπεστε!), μπορείτε να το αποκτήσετε τώρα και να μάθετε γιατί ασχολούνται μαζί του τουλάχιστον 70.000 άνθρωποι ανά πάσα στιγμή.
Όσο για το Deleted Scenes, είχε δίκιο η Valve που δεν το κυκλοφόρησε. Μπορεί να σας απασχολήσει για μερικές ώρες, αλλά η αλήθεια είναι ότι έχουμε δει mods κλάσεις ανώτερα (άσε που δεν έχει σχέση με το CS).
Αν ψάχνετε για ένα παιχνίδι με τέλεια γραφικά, ψάχνετε σε λάθος μέρος. Παρά τις επιφανειακές βελτιώσεις, μιλάμε για ένα παιχνίδι που ουσιαστικά φτιάχτηκε πριν από πέντε και πλέον χρόνια, γι’ αυτό μην περιμένετε θαύματα. Ο ήχος, πάντως, βρίσκεται σε καλά, άκρως πωρωτικά θα λέγαμε, επίπεδα.
Αξίζει τελικά η αγορά του CS:CZ; Αν δεν έχετε παίξει ποτέ CS ναι, γιατί με το single player θα μπείτε στο νόημα και θα μάθετε τα βασικά με ευχάριστο τρόπο. Αν παίζετε CS και θέλετε να βελτιωθείτε ή απλώς να παίζετε off-line ναι, γιατί τα bots είναι όσο αξιόμαχα εσείς θέλετε. Αν θέλετε ένα single player παιχνίδι με πλοκή και ενδιαφέρον όχι, γιατί το Deleted Scenes είναι της πλάκας. Αν είστε βετεράνος παίκτης, με καλή σύνδεση στο Internet και έχετε ήδη την 1.6 έκδοση του CS, απορούμε γιατί διαβάζετε το review. Θα μπορούσατε να παίζετε αυτή τη στιγμή. Από την άλλη, βέβαια, τι ψυχή έχουν τα 25 ευρώ που κοστίζει;

Τεύχος 12
21 Αυγούστου 2004

Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για τις δημοπρασίες στο Internet

Apple: Η νέα μουσική αυτοκρατορία

ATI RADEON X800 XT

10 petabytes ανταλλάσσονται κάθε μέρα στο Internet

Κιάλια κατά της… πειρατείας

Τί τρέχει με την COMDEX;

Terra Innovatia στη Θεσσαλονίκη

Οι κίνδυνοι των φαρσών μέσω e-mail

Lord of the Rings: The Return of the King

Τα καλύτερα δωρεάν P2P προγράμματα

Όπως σας ενημέρωσε ο netizen στο προηγούμενο τεύχος, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας χρησιμοποιούνται περίπου 10.000 προσωπικοί υπολογιστές, 850 servers, 13.000 κινητά τηλέφωνα, 23.000 σταθερά, 2.500 intranet τερματικά, 2.000 εκτυπωτές, 2.000 συσκευές fax και 9.000 αμφίδρομοι ασύρματοι. Αυτά μόνο ως προς τον αμιγώς τεχνολογικό εξοπλισμό.
Πού θα πάει όλο αυτό το υλικό μετά το πέρας των Αγώνων;
Ήδη πλήθος οργανισμών, φορέων, συλλόγων, ΟΤΑ και άλλων έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτησή τους.
Ο netizen δεν γνωρίζει αν το υλικό αυτό θα τους δωριστεί ή αν θα πωληθεί με μεγάλη έκπτωση. Δεν έχει και πολύ σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός να φτάσει στα χέρια εκείνων που πραγματικά τον έχουν ανάγκη. Τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές δεν είχε αποσαφηνιστεί πού θα καταλήξει.
Ο netizen προτείνει όλος αυτός ο εξοπλισμός (αλλά και το υπόλοιπο υλικό – αυτοκίνητα, τηλεοράσεις κτλ.) να διανεμηθεί δωρεάν σε οικογένειες που αποδεδειγμένα δεν έχουν πρόσβαση σε υπολογιστή και Internet, σε μη κυβερνητικές οργανώσεις και σε απομακρυσμένα ιατρικά κέντρα.
Οι λοιποί σύλλογοι και φορείς που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτηση ολυμπιακού υλικού ήδη διαθέτουν (ή θα έπρεπε να διαθέτουν) υπολογιστές. Αρκετοί από αυτούς, άλλωστε, διαχειρίζονται (και κοινοτικά) κονδύλια για τέτοιους σκοπούς.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι η διείσδυση των υπολογιστών και του Internet στην Ελλάδα δεν ξεπερνά κατά πολύ το 30% (επί του πληθυσμού), οι Ολυμπιακοί Αγώνες ίσως αποδειχθούν μια πολύ καλή ευκαιρία για να αρχίσουν να αλλάζουν τα πράγματα.
Σε τελική ανάλυση, τους Αγώνες τους πληρώνουμε και θα τους πληρώνουμε για αρκετά χρόνια. Ας μας μείνει και κάτι.

Απαντά ο Δημήτρης Μεντζέλος
μουσικός («Ημισκούμπρια»)


Πότε χρησιμοποιήσατε υπολογιστή για πρώτη φορά;
Πρώτη φορά χρησιμοποίησα υπολογιστή το 1997. Μέχρι τότε κορόιδευα τον κόσμο που έμπλεκε με τους υπολογιστές και κολλούσε. Μετά κόλλησα εγώ χειρότερα από όλους.

Πότε συνδεθήκατε για πρώτη φορά στο Ίντερνετ;
Την ίδια χρονιά και έπειτα ήμουν κάθε μέρα 100 ώρες μέσα. Τώρα ηρέμησα κάπως.

Χρησιμοποιείτε τον υπολογιστή για δουλειά ή για διασκέδαση;
Και τα δύο, 50% – 50%.

Τι είδους σύνδεση χρησιμοποιείτε για πρόσβαση στο Ίντερνετ;
Τίποτα σπουδαίο. Ένα απλό μόντεμ 56k της πλάκας έχω.

Όταν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα με τον υπολογιστή, τι κάνετε;
Τα παίρνω στο κρανίο! Και παίρνω τηλέφωνο συνήθως τον Πρύτανη, μήπως και βοηθηθώ…

Επικοινωνείτε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου; Αν ναι, πόσα e-mails στέλνετε κατά μέσο όρο την εβδομάδα;
Πολύ λίγα πράγματα. Δεν πολυασχολούμαι με τα e-mails.

Κάνετε chat μέσω Ίντερνετ;
Καθόλου.

Παίζετε παιχνίδια στον υπολογιστή ή σε κάποια κονσόλα;
Πολύ λίγα πράγματα και από παιχνίδια. Το τελευταίο παιχνίδι που θυμάμαι να έπαιξα ήταν το Resident Evil και από τότε ουσιαστικά τίποτε. Ασχολούμαι μόνο με κάτι παλιά Arcade.

Πού τηρείτε την ατζέντα σας, σε χαρτί ή σε ηλεκτρονικό μέσο;
Και στα δύο.


Σε μια ηλεκτρονική δημοπρασία μπορείτε σήμερα να βρείτε από τσιμπιδάκια για τα μαλλιά έως και ένα ολόκληρο υποβρύχιο! Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συνδεθείτε με το site ηλεκτρονικών δημοπρασιών της επιλογής σας, να συμπληρώσετε μια ειδική φόρμα με τα στοιχεία σας και να περιμένετε να σας αποσταλεί ο προσωπικός σας κωδικός, με τον οποίο θα συνδέεστε στο site όποτε επιθυμείτε να λάβετε μέρος σε κάποια αγοραπωλησία.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΝΤΩΝΗΣ ΒΑΛΑΣΙΑΔΗΣ

Από το 500 π.Χ., οπότε διεξήχθη στη Βαβυλώνα η πρώτη γνωστή δημοπρασία στην ιστορία, αυτή η μέθοδος αγοραπωλησίας παραμένει πάντα επίκαιρη και συναρπαστική. Το σωτήριον έτος 1995 έμελλε να είναι χρονιά-ορόσημο. Την Πρωτομαγιά εκείνου του χρόνου γεννήθηκε το Ebay και τίποτε δεν πια θα ήταν το ίδιο στον τρόπο διεξαγωγής των δημοπρασιών.
Μέχρι το 1995, λοιπόν, ο αριθμός των ατόμων που λάμβανε μέρος σε δημοπρασίες ήταν εκ των πραγμάτων περιορισμένος αφού αυτές διεξάγονταν σε συγκεκριμένα μέρη (οίκους, λέσχες) και τα προς πώληση αντικείμενα κάλυπταν συνήθως ένα περιορισμένο φάσμα με έμφαση στα συλλεκτικά ή τα αντικείμενα τέχνης που, λόγω της χαμηλής πρακτικής αξίας και της ψηλής τιμής τους, σπανίως προσέλκυαν τις ευρύτερες μάζες. Το Internet ήρθε να αλλάξει δραστικά αυτήν την κατάσταση. Με την έλευση του Ebay (του πρώτου και μέχρι σήμερα μεγαλύτερου on-line οίκου δημοπρασιών) τα πάντα απλοποιήθηκαν και έγιναν ελκυστικά για οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο με πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Σε μια ηλεκτρονική δημοπρασία μπορείτε σήμερα να βρείτε από τσιμπιδάκια για τα μαλλιά έως και ένα ολόκληρο υποβρύχιο(!). Το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να συνδεθείτε με το site ηλεκτρονικών δημοπρασιών της επιλογής σας, να συμπληρώσετε μια ειδική φόρμα με τα στοιχεία σας (όνομα, χώρα, τηλέφωνο, διεύθυνση, e-mail κτλ.) και να περιμένετε να σας αποσταλεί ο προσωπικός κωδικός σας, με τον οποίο θα συνδέεστε στο site όποτε επιθυμείτε να λάβετε μέρος σε μια αγοραπωλησία. Από κει και πέρα η διαδικασία είναι παρόμοια με αυτή που έχετε δει αμέτρητες φορές σε διάφορες ταινίες και σίριαλ.
Ο πωλητής (που εδώ μπορεί να είναι και απλός ιδιώτης και όχι απαραίτητα κάποιος οίκος ή επιχείρηση) ορίζει την τιμή τού προς δημοπράτηση προϊόντος και το ανεβάζει στο site για να ξεκινήσει η δημοπρασία. Ταυτόχρονα ορίζει ένα χρονικό όριο (συνήθως από μία έως 10 μέρες), κατά τη διάρκεια του οποίου οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να καταθέτουν τις προσφορές τους. Όταν το χρονικό όριο εξαντληθεί κι εφόσον δεν έχουν υπάρξει επιπλοκές στη διάρκεια της διαδικασίας (ο πωλητής διατηρεί το δικαίωμα απόσυρσης του προϊόντος ανά πάσα στιγμή μετά από σχετική ανακοίνωση και προειδοποίηση), το αντικείμενο πωλείται στον πλειοδότη που έχει κάνει τη μεγαλύτερη προσφορά μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Ακολουθεί η συνεννόηση μεταξύ πωλητή και πλειοδότη για τον τρόπο πληρωμής και την αποστολή του προϊόντος. Το επόμενο στάδιο περιλαμβάνει την καταγραφή των εντυπώσεων εκατέρωθεν για τη συνέπεια του άλλου εμπλεκομένου ως προς τους όρους της αγοραπωλησίας. Το τελευταίο στοιχείο είναι εξαιρετικά σημαντικό, αφού τα σχόλια αυτά καταγράφονται και αποτελούν το λεγόμενο feedback, το οποίο είναι ανά πάσα στιγμή ορατό στο προφίλ ενός χρήστη, βοηθώντας τους υπόλοιπους να αποφασίσουν αν επιθυμούν να έχουν συναλλαγές μαζί του.

To Fleamarket
Τα τελευταία περίπου τέσσερα χρόνια έκαναν την εμφάνισή τους και αμιγώς ελληνικά sites, στα οποία λαμβάνουν χώρα ηλεκτρονικές δημοπρασίες. Το δημοφιλέστερο και πιο αξιόλογο από αυτά είναι το Fleamarket. Στα πλεονεκτήματά του συμπεριλαμβάνεται το γεγονός ότι η χρησιμοποίηση όλων των υπηρεσιών του είναι απολύτως δωρεάν, καθώς και η αυξημένη ευκολία συναλλαγών που προσφέρει. Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό που του δίνει επιπλέον πόντους είναι η δυνατότητα αντίστροφης συναλλαγής που ενσωματώνει. Ένας αγοραστής, δηλαδή, μπορεί να ανακοινώσει την αναζήτηση ενός προϊόντος και οι υποψήφιοι πωλητές να αρχίσουν την κατάθεση προσφορών. Ακόμη υπάρχει η δυνατότητα ανταλλαγών μεταξύ των μελών μέσω του forum. Η εγγραφή είναι μια τυπική διαδικασία και από κει και πέρα παρέχεται και η επιλογή για αποστολή ενημερωτικών e-mails από το Fleamarket για την εξέλιξη των δημοπρασιών στις οποίες συμμετέχετε είτε ως πωλητές είτε ως πλειοδότες. Όπως και στον βασιλιά Ebay, έτσι κι εδώ ισχύει η αξιολόγηση των χρηστών που συμμετέχουν στις αγοραπωλησίες, οι οποίες λαμβάνουν χώρα στο δικτυακό τόπο του Fleamarket.

To ibid
Συνεχίζοντας της αναζήτηση ελληνικών sites όπου διενεργούνται on-line δημοπρασίες (μετά το θρίαμβο στο Euro 2004 το εθνικό φρόνημα έχει κάνει limit-up!), πέφτουμε πάνω στο ibid, μια καθ’ όλα αξιοπρεπή προσπάθεια στο χώρο. Το ibid διακρίνεται για την πληθώρα των χαρακτηριστικών του, την ποιότητα των υπηρεσιών του και την ταχύτητα απόκρισης των σελίδων του (σημαντικό όταν η μάχη για την απόκτηση ενός αντικειμένου έχει ανάψει και προσπαθείτε να καταθέσετε εγκαίρως την επόμενη προσφορά σας). Όσον αφορά τα πρότυπα χρέωσης των υπηρεσιών του, το ibid ακολουθεί αυτά του πρώτου διδάξαντα Ebay.

Και οι άλλοι
Μια ακόμη ελληνική υπηρεσία είναι και η 3nSold (http://www.3nsold.com), το καινούργιο site της οποίας είναι υπό κατασκευήν, καθώς και το OK-bids (http://www.ok-bids.com), το οποίο, αν και δεν του φαίνεται (τα πάντα είναι στα αγγλικά), είναι κατασκευασμένο από Έλληνες.
Επειδή, όμως, αρχηγού παρόντος πάσα αρχή παυσάτω, αν ακόμη δυσκολεύεστε να βρείτε αυτό που αναζητάτε, ο τελευταίος σας σταθμός θα είναι το ebay. Εκατομμύρια ενεργά μέλη, χιλιάδες κατηγορίες προϊόντων και το πιο άρτια οργανωμένο δίκτυο υπηρεσιών συνθέτουν το δικτυακό τόπο του αδιαφιλονίκητου βασιλιά των site ηλεκτρονικών δημοπρασιών.
Επειδή όμως όσο πιο μεγάλη είναι η θάλασσα στην οποία ταξιδεύεις τόσο περισσότεροι οι κίνδυνοι (αλλά και οι ευκαιρίες), ιδού κάνα δυο βρόμικα κόλπα που καλό θα ήταν να ξέρετε ότι υπάρχουν είτε για να τα αποφύγετε είτε για να τα χρησιμοποιήσετε προς όφελός σας ;) . Πρώτο και καλύτερο είναι το λεγόμενο snipping, δηλαδή το χτύπημα της τελευταίας στιγμής. Ακριβώς επειδή οι δημοπρασίες στο Internet διαθέτουν προκαθορισμένο χρονικό όριο λήξης προσφορών, δεν είναι λίγοι αυτοί που για να σιγουρευτούν ότι το επίμαχο αντικείμενο θα γίνει δικό τους, περιμένουν υπομονετικά και χτυπούν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή (μέσα στα 5-10 τελευταία δευτερόλεπτα), ώστε να μην αφήσουν περιθώριο αντίδρασης στους αντίπαλους διεκδικητές. Μάλιστα η τακτική αυτή είναι τόσο διαδεδομένη στο ebay, ώστε έχει δημιουργηθεί ένα πρόγραμμα που διευκολύνει τους επίδοξους snipers αναλαμβάνοντας να κάνει αυτόματα την προσφορά ακριβώς τη στιγμή που θέλετε και στο ύψος που θέλετε, το eSnipe. Καλώς ή κακώς το sniping είναι τυπικά νόμιμο, παρόλο που δεν αποτελεί το πλέον λαμπρό παράδειγμα fair play.
Μετά υπάρχει και το σαφώς πιο ανορθόδοξο κόλπο του shilling, εν ολίγοις η διαδικασία κατά την οποία ο μπαγαπόντης πωλητής συμμετέχει κρυφά στη δημοπρασία του αντικειμένου του είτε με διαφορετικό account είτε μέσω φίλου του, επιδιώκοντας, όπως είναι προφανές, την εξασφάλιση μιας όσο το δυνατόν ψηλότερης τιμής πώλησης.

Πώς πληρώνετε
Οι επιλογές που έχετε για την πληρωμή των αντικειμένων που αποκτάτε on-line είναι άμεσα εξαρτώμενες από την εθνικότητα του site που χρησιμοποιείτε. Στην περίπτωση που η δημοπρασία γίνεται σε ελληνικό site, μπορείτε να επιλέξετε ανάμεσα στην ταχυδρομική επιταγή, την αντικαταβολή, την πληρωμή μετρητοίς ή την κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό. Στα ξένα sites οι επιλογές στους τρόπους πληρωμής διαφοροποιούνται και περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων: τη χρήση πιστωτικής κάρτας (σε αυτήν τη περίπτωση καλό θα ήταν εφόσον χρησιμοποιείτε συχνά ανάλογες υπηρεσίες να διατηρείτε μια κάρτα αποκλειστικά γι’ αυτές τις συναλλαγές) άμεσα ή με το PayPal ως μεσάζοντα (μέθοδος που συνιστάται ανεπιφύλακτα), επιταγής, bank-to-bank, ή μέσω της υπηρεσίας escrow, που προτείνεται κυρίως για αντικείμενα αξίας άνω των 500 δολαρίων. Όπως και να ’χει, πρέπει να γνωρίζετε ότι πρώτα πρέπει ο πωλητής να πάρει τα χρήματα και ύστερα να σας αποστείλει το προϊόν. Εάν, βέβαια, δεν ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του ή το κάνει με μεγάλη καθυστέρηση, μπορείτε (και πρέπει) να συντάξετε μια διόλου κολακευτική (αλλά καθ’ όλα κόσμια – μην αρχίσετε τα μπινελίκια, γιατί όποιος παραφέρεται χάνει και το δίκιο του) αναφορά, η οποία θα αμαυρώσει το δικτυακό προφίλ του αποθαρρύνοντας ενδεχομένως επόμενους πελάτες του.

Ο δεκάλογος του καλού δημοπράτη

ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΓΟΡΑΣΤΗ/ΠΛΕΙΟΔΟΤΗ

01
Ελέγξτε καλά τα στοιχεία του αντικειμένου που σας ενδιαφέρει, καθώς και του πωλητή του (feedback), προτού κάνετε οποιαδήποτε προσφορά. Σιγουρευτείτε ότι αποστέλλεται και στη χώρα μας.

02
Μη διστάσετε να ζητήσετε διευκρινήσεις για στοιχεία του προϊόντος, του κόστους ή του τρόπου αποστολής.

03
Παρακολουθείτε στενά την πορεία της δημοπρασίας στην οποία συμμετέχετε.

04
Κάντε τους σωστούς ελιγμούς και όχι σπασμωδικές κινήσεις που αφενός θα προδώσουν την ενδεχόμενη απειρία σας ή, ακόμη χειρότερα, θα σας στερήσουν το αντικείμενο που επιχειρείτε να αποκτήσετε.

05
Μη ξεχνάτε ποτέ ότι, αν και ηλεκτρονική, η δημοπρασία είναι πέρα για πέρα αληθινή. Με λίγα λόγια, μην κάνετε προσφορές στις οποίες δεν μπορείτε να αντεπεξέλθετε και μην καταφεύγετε σε παιδαριώδεις αντιδράσεις του τύπου «δεν το θέλω πια» αν θέλετε να μακροημερεύσετε στο χώρο των on-line δημοπρασιών.

ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΩΛΗΤΗ

01
Φροντίστε να δίνετε όλα τα απαραίτητα στοιχεία για το προϊόν σας, αναφέροντας διεξοδικά τυχόν ατέλειες ή ελλείψεις, καθώς και την εν γένει κατάστασή του, όπως επίσης και τους όρους πληρωμής και αποστολής.

02
Προσπαθήστε να επισυνάψετε μια όσο το δυνατόν αντιπροσωπευτικότερη φωτογραφία του αντικειμένου με την προϋπόθεση ότι θα το κολακεύει χωρίς ταυτόχρονα να παραπλανά τον υποψήφιο αγοραστή.

03
Οργανώστε σωστά τη στρατηγική σας, ώστε να μην αναγκαστείτε να πουλήσετε σε τιμή χαμηλότερη από την επιθυμητή, αλλά και να μην αποθαρρύνετε τους πλειοδότες με μια υπερβολική τιμή εκκίνησης (χρήσιμη θα βρείτε εδώ την επιλογή reserved price, η οποία δεν είναι ορατή από τους αγοραστές, αλλά διασφαλίζει ότι το προϊόν δεν θα πωληθεί φθηνότερα από αυτήν).

04
Κάντε μια ενδελεχή έρευνα αγοράς προτού αποφασίσετε την τιμή εκκίνησης που θα ορίσετε.

05
Μη φείδεστε χρόνου αν θέλετε να επιτύχετε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα κατά την ενασχόλησή σας με τις on-line δημοπρασίες.

Απ’ ό,τι φαίνεται η Apple το έχει βάλει στόχο να κυριαρχήσει στην αγορά των on line downloading music services. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι όλες σχεδόν οι τελευταίες κινήσεις της στο χώρο προσανατολίζονται προς την ενίσχυση της θέσης του iTunes.
Πρόσφατα υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ της Apple και της Motorola, σύμφωνα με την οποία θα κυκλοφορήσει σύντομα μια έκδοση του iTunes, η οποία θα είναι πλήρως συμβατή με τα κινητά της Motorola, τα οποία θα μπορούν να κατεβάσουν τραγούδια από αυτό μέσω USB ή Bluetooth. Όπως ανακοίνωσε η Apple, το νέο iTunes θα γίνει η «επίσημη μουσική εφαρμογή για τα κινητά της Motorola». Αυτά τα νέα μουσικά τηλέφωνα θα είναι διαθέσιμα μέσα στο 2005.
Επίσης, η Apple υπέγραψε πρόσφατα συμφωνίες με τρεις από τις μεγαλύτερες ανεξάρτητες ευρωπαϊκές μουσικές φίρμες. Πρόκειται τις Beggars Group, Sanctuary Records Group και V2, οι οποίες πλέον θα μπορούν να διανέμουν μουσική μέσω του iTunes.

Η εξιλέωση
Με αυτόν τον τρόπο η Apple εξιλεώνεται κατά κάποιον τρόπο στα μάτια εκείνων που την κατηγορούσαν ότι δεν υποστηρίζει τους ανεξάρτητους διανομείς. Ωστόσο, παρά την απουσία των ανεξάρτητων καλλιτεχνών μέχρι τώρα, το iTunes κατάφερε να πουλήσει περισσότερα από 800.000 τραγούδια μέσα στις πρώτες εβδομάδες λειτουργίας του.
Επίσης η Apple έκανε πρόσφατα διαθέσιμο για downloading το τελευταίο update του iPod. Το όνομά του είναι iPod Updater 2004-07-15 και περιλαμβάνει το πιο πρόσφατο λογισμικό που είναι διαθέσιμο για την πρώτη, τη δεύτερη, την τρίτη και την τέταρτη γενιά των iPod και των iPod mini. Το update αυτό μπορείτε να κατεβάσετε από το site της Apple.
Tα iPods χωρίς Dock Connector αποκτούν πλέον συμβατότητα με το iTunes 4.5. Επίσης, βελτιώνονται οι επιδόσεις του στο playback και τα iPods mini μπορούν πλέον να υποστηρίξουν Apple Lossless Encoder.

Αγορά της Τεχνολογίας. Αυτό είναι το όνομα που έχει κερδίσει η έκθεση ειδών πληροφορικής COMDEX μέσα στα 24 χρόνια των διοργανώσεών της. Η ιστορία της έκθεσης πάει πίσω στο 1979, όταν ιδιοκτήτης καζίνο του Las Vegas πρωτοστάτησε στη συγκέντρωση μεγάλου αριθμού υπολογιστών σε ένα κτίριο, με αφορμή τότε την Computer Dealers Exposition. Η COMDEX στο μεταξύ έγινε το σκηνικό πολλών μεγάλων γεγονότων στο χώρο της πληροφορικής, όπως όταν σε αυτήν παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1983 το DOS 2.0 της Microsoft από τον Μπιλ Γκέιτς. Στις μεγάλες δόξες της, η COMDEX προσέλκυε περισσότερους από 200.000 επισκέπτες σε ένα χώρο που ξεπερνούσε τα 93.000 τετραγωνικά μέτρα.
Ωστόσο φαίνεται πως ο θεσμός περνάει μια περίοδο παρακμής. Η φετινή, προγραμματισμένη για το Νοέμβριο, έκθεση ακυρώθηκε. Τα αίτια της ματαίωσης ήταν, όπως αναφέρθηκε, ο χαμηλός αριθμός επισκεπτών και η τάση προς περισσότερο εξειδικευμένες εκθέσεις Information Technology (IT). Οι εταιρείες ΙΤ ήταν από παλιά από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της έκθεσης, παρ’ όλα αυτά λόγοι ασφαλείας οδήγησαν τα τελευταία χρόνια σε μείωση του ενδιαφέροντός τους. Όπως παραδέχτηκε ο Eric Faurot, αντιπρόεδρος της MediaLive International (διοργανώτρια εταιρεία της COMDEX), «η έκθεση κατέληξε να αντιπροσωπεύει κάποιες από τις μεγάλες υπερβολές της δεκαετίας του ‘90».
Η ειρωνεία είναι ότι στο αποκορύφωμα της τεχνολογκής έκρηξης των ’90s οι μεγαλύτερες φίρμες του χώρου πρακτικά σκοτώνονταν να αποκτήσουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν στην COMDEX. Το αποτέλεσμα ήταν η έκθεση να είναι γεμάτη πελώρια, φουτουριστικής τεχνοτροπίας περίπτερα, τα οποία φιλοδοξούσαν με αυτόν τον τρόπο να προσελκύσουν μεγαλύτερο αριθμό επισκεπτών.
Εντέλει, όμως, τα πράγματα δεν είναι τόσο δυσοίωνα για την έκθεση. Απ’ ό,τι λέγεται, η COMDEX θα επιστρέψει στο Las Vegas τον επόμενο χρόνο. Ένα συμβόλαιο με το Convention Centre, το οποίο θα διαρκεί μέχρι το 2007, βρίσκεται κοντά στην υπογραφή του, ενώ οι υπόλοιπες διεθνείς εκδόσεις της έκθεσης θα γίνουν κανονικά όπως είναι προγραμματισμένο. Η COMDEX έχει παρακλάδια σε οκτώ χώρες, στις οποίες διοργανώνονται αντίστοιχες εκθέσεις. Μένει να φανεί αν αυτός ο ιστορικός θεσμός της πληροφορικής θα καταφέρει να επιβιώσει.

Αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία συστήνουν ΑΠΘ, ΕΚΕΤΑ, Τεχνολογικό Πάρκο, ΣΒΒΕ, ΣΕΠΒΕ, Θέρμη ΑΕ, Ευρωσύμβουλοι i4G, ΙΝΑ και περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας για την προώθηση καινοτόμων εφαρμογών.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΜΑΡΙΑ ΜΙΧΟΥ

του Βασίλη Ν. Τακά (πρόεδρος της θερμοκοιτίδας επιχειρήσεων Thermi ΑΕ)

Η μέχρι τώρα έλλειψη των τεχνολογικών εκκολαπτηρίων και η αδυναμία των τεχνολογικών πάρκων να παρέχουν ολοκληρωμένη υποστήριξη κατά τη διάρκεια των πρώτων φάσεων ανάπτυξης της επιχειρησιακής ιδέας είναι, σύμφωνα με τον πρόεδρο της θερμοκοιτίδας επιχειρήσεων Thermi ΑΕ, Βασίλη Τακά, δύο από τις αιτίες για το χαμηλό ποσοστό των επενδύσεων υψηλής τεχνολογίας στην Ελλάδα σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη. Ενώ στην Ευρώπη το 32% του επενδυμένου κεφαλαίου έχει τοποθετηθεί σε εταιρείες υψηλής τεχνολογίας, οι οποίες μάλιστα αντιπροσωπεύουν περίπου το 50% του συνόλου των χρηματοδοτούμενων εταιρειών, τα αντίστοιχα ποσοστά στην Ελλάδα ήταν περίπου 7,6% (κεφάλαιο) και 17,9% (εταιρείες).
Κατά τον κ. Τακά, αυτό ακριβώς το έλλειμμα καλούνται να καλύψουν οι θερμοκοιτίδες επιχειρήσεων. Μιλώντας για την ανάπτυξη της καινοτομίας στη Θεσσαλονίκη, ο πρόεδρος της Thermi ΑΕ επισήμανε ότι υπάρχει ένα σημαντικό ανθρώπινο δυναμικό, μαζί και η θέληση, ώστε η Θεσσαλονίκη να καταστεί μια terra innovatia, γη της καινοτομίας, αρκεί όλοι οι φορείς να δουλέψουν συλλογικά.

Ποια η σημασία της καινοτομίας στην οικονομία μίας χώρας;
Η σημασία της καινοτομίας στη σημερινή οικονομία της γνώσης είναι αδιαμφισβήτητη. Οι διαφορές ανταγωνιστικότητας και του κατά κεφαλήν εισοδήματος που παρατηρούνται ανάμεσα στις εθνικές οικονομίες μπορούν, σε ένα βαθμό τουλάχιστον, να αποδοθούν σε διαφορετικά επίπεδα καινοτομικής δραστηριότητας και ανάπτυξης. Αντίστοιχα, σε επίπεδο επιχείρησης, οι εταιρείες που παράγουν καινοτομία γιγαντώνονται, ενώ αυτές που στερούνται καινοτομίας συρρικνώνονται και οδηγούνται σε πτώχευση. Η χώρα μας εξακολουθεί να παραμένει περισσότερο χρήστης παρά παραγωγός καινοτομίας. Μαζί με την Πορτογαλία κατατασσόμαστε στις δύο τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης των δεκαπέντε χωρών-μελών.

Πώς μπορούν να ανταποκριθούν οι θερμοκοιτίδες στην ανάγκη για σύνδεση της έρευνας με την παραγωγή και τη διάχυση της καινοτομίας;
Μέχρι σήμερα οι επενδύσεις επιχειρηματικών κεφαλαίων (venture capital) στην Ελλάδα επικεντρώνονται κυρίως σε εταιρείες που βρίσκονται στο στάδιο της επέκτασης (expansion stage), οι οποίες είτε έχουν μια αποδεδειγμένη πορεία γρήγορης ανάπτυξης, είτε έχουν προοπτικές για δημόσια εγγραφή (IPO) στο χρηματιστήριο αξιών. Οι επενδύσεις επιχειρηματικών κεφαλαίων στο αρχικό στάδιο της υψηλής τεχνολογίας, ιδιαίτερα χρηματοδότησης seed, είναι σχεδόν ανύπαρκτη στην Ελλάδα. Μετά και τη φούσκα των dot com εταιρειών και τη γενική ύφεση της αγοράς, υπάρχει μια μετακίνηση προς ό,τι θεωρείται ασφαλής επένδυση, δηλαδή μετέπειτα στάδια χρηματοδότησης και εταιρείες μη υψηλής τεχνολογίας. Η μέχρι τώρα έλλειψη των τεχνολογικών εκκολαπτηρίων και η ανικανότητα των τεχνολογικών πάρκων να παρέχουν ολοκληρωμένη υποστήριξη κατά τη διάρκεια των πρώτων φάσεων ανάπτυξης της επιχειρησιακής ιδέας είναι δύο από τις αιτίες για το χαμηλό ποσοστό των επενδύσεων υψηλής τεχνολογίας στην Ελλάδα σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Μπορεί η Θεσσαλονίκη να αποτελέσει πόλο καινοτομίας;
Η Θεσσαλονίκη διαθέτει ένα πολύ καλό δυναμικό, υπάρχουν φορείς και έχουν δημιουργηθεί κάποιες δομές. Ελλείψεις, φυσικά, υπάρχουν και είναι τεράστιες. Για παράδειγμα, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, που θα μπορούσε να κατέχει ηγετική θέση στην προσπάθεια για ανάπτυξη της έρευνας και τη διάχυση της καινοτομίας, δεν έχει ενεργοποιηθεί πλήρως προς αυτήν την κατεύθυνση. Γι’ αυτό και οι αρμόδιοι φορείς αποφασίσαμε να συναντηθούμε όλοι μαζί, ώστε να καταρτιστεί ένα σχέδιο δράσης, προκειμένου η Θεσσαλονίκη να εξελιχθεί πραγματικά σε μια γη της καινοτομίας. ΑΠΘ, ΕΚΕΤΑ, Τεχνολογικό Πάρκο, ΣΒΒΕ, ΣΕΠΒΕ, Θέρμη ΑΕ, Ευρωσύμβουλοι i4G, ΙΝΑ και περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας αναμένεται να προχωρήσουν στη σύσταση μιας αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας, με σκοπό την ανάληψη δράσεων για την προώθηση καινοτόμων εφαρμογών και επιχειρηματικών ιδεών.

Τι προσφέρει η Thermi στις θερμοκοιτιζόμενες επιχειρήσεις;
Η Thermi προσφέρει στις υπό εκκόλαψη επιχειρήσεις ένα ολοκληρωμένο σύστημα εταιρικής υποστήριξης, που περιλαμβάνει ενοικίαση κύριων εγκαταστάσεων, στην περιοχή της Αμερικάνικης Γεωργικής Σχολής στην Πυλαία, αίθουσες συνεδρίων, παρουσιάσεων, βίντεο συνδιασκέψεων, υποστηρικτικές και υπηρεσίες υπεραξίας. Ακόμη, αναλαμβάνει την εύρεση κεφαλαίων (επιχειρηματικά κεφάλαια, δάνεια, επιχορηγήσεις). Κάθε ένοικος έχει τη δυνατότητα να χρηματοδοτηθεί από τη Thermi με κεφάλαια που ανέρχονται έως 750.000 ευρώ. Τα συνολικά κεφάλαια της Thermi ΑΕ είναι 14,5 εκατ. ευρώ. Μέχρι στιγμής έχουν εγκατασταθεί τρεις εταιρείες, ενώ ως το τέλος του έτους ο συνολικός αριθμός των θερμοκοιτιζόμενων εταιρειών αναμένεται να ανέλθει σε δέκα.